Dyrektywa atex 100a

Dyrektywa ATEX w własnym systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Zwraca się do wyrobów przeznaczonych do produkcji w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą spełniać ostre wymagania odnoszące się nie właśnie do bezpieczeństwa a jeszcze do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W myśl przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a ponadto związane z ostatnim każde procedury oceny w centralnej mierze uzależnione są od stanu zagrożenia środowiska, w którym dane narzędzie będzie robiło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi robić dany produkt, by mógł być kojarzony w strefach zagrożonych wybuchem. Ale o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje niezmiernie ważne zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linii. Stanowi ich dwie. W początkowej części znajdują się urządzenia, które stawia się w podziemiach kopalni oraz na przestrzeniach, jakie mogą być zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa kieruje się do urządzeń, które wprowadza się w następujących miejscach, a które potrafią stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludzi urządzeń siedzących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. I bardziej wrażliwe wymagania ważna z łatwością znaleźć w normach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia przyjęte do lekturze w strefach zagrożonych wybuchem powinny być oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien być łatwy, widoczny, stały i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontroli lub samo urządzenia w planie zapewnienia zgodzie z aktualnymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa informacja ATEX 2014/34/UE.