Ladunki elektryczne w ciele czlowieka

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na zminimalizowaniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na produkt przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej sięga się go w zakresie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może tworzyć inną postać. Najpraktyczniejsze oraz najmniej skomplikowane modele skupiają się z zacisku uziemiającego także z przewodu. Bardziej zaawansowane i rozbudowane technologicznie są wyposazone w plan ochron stanu uziemienia, dzięki któremu dopuszczalne jest dozowanie lub transport produktu, to gdy uziemienie pozostało w zdrowy sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są wprowadzane w ciągu załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W sukcesie napełniania lub opróżniania zbiorników o różnej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania zapewne być jednocześnie mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub dzielenie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W efekcie swego i szybkiego związku z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie wyczuwalny w stronie iskry. Brak opiece nad rozładowaniem iskrowym może prowadzić zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co oznacza eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.